bir yudum paris alıp geldik. paris her zamanki gibi bir gri, bir güneşli havası ve kibirli parislileri’yle karşıladı bizi. ilk durak yolumuzun üstüne çıkan jean-paul sartre – simone de beauvoir mezarı oldu. montparnasse mezarlığı’nda beckett, ionesco, gainsbourg gibi daha nice ünlüler yatıyormuş ama herkesi keşfedip mezarında bekleyecek zamanımız yoktu. zaten mezarlıklara, mezarlara meraklı olduğum söylenemez…
sonraki duraklar noisiel’deki la ferme du buisson’daki olivia grandville’in john cage’in aynı adlı partisyonlarından esinlenerek hazırladığı monoton ve fazlasıyla “fransız” çalışma cinq ryoanji, ardından centre pompidou’daki danser sa vie (hayatını dans etmek) sergisi, ertesi gün de mathilde monnier’nin velvet underground’dan rodolphe burger ile ortak projesi the velvet underground & invités oldu. her şey sırayla…
Günlerin Köpüğü 